ff wachten

Lieve allemaal,

Ik heb vannacht weer heerlijk geslapen, nadat ik gister flink actief ben geweest. Heb voor het eerst gezien in welk gebouw ik eigenlijk terecht ben gekomen. Eerst ben ik met Gert naar de hoofdingang gegaan, moest echt een tijdje zitten om bij te komen. Toen toch de grote stap naar buiten gewaagd en heerlijk de frisse buitenlucht (van Rotterdam) opgesnoven en de kastanjeboom bewonderd met zijn mooie kaarsen.
Daarna terug naar de kamer, maar ja eenmaal aan de vrijheid gesnuffeld, dan ben ik niet meer te houden, dus ook nog met de lift naar boven naar het dakterrras. En eindelijk, ik lig al weken te zoeken naar de zendmast van Charlois (die vlak bij de Van Voorthuysen staat en altijd mijn mikpunt op de fiets is), de zendmast teruggevonden! Dat stelt me weer gerust.
's Avonds moest ik wel de tol betalen voor al dat gewandel, want mijn toch al zwakke onderrug, die ik normaal  gesproken op spierkracht overeind hou liet behoorlijk van zich weten. Lang leven de pijnstillers, warmtepacks en goede films! Samen met de buurvrouw in onze huisbios genoten van "Anna and her king", met chips en ijs.

Vandaag is toch de dag van het grote wachten, wat gaat de neuroloog beslissen....mag ik voor een paar dagen naar huis of niet....

Ook hoop ik dat de fysio mijn werveltjes nog even los komt maken...

Even vooruitlopend op het naar huis mogen, en daar ga ik even heel "streng" over zijn: De bedoeling van het verlof is dat ik vooral tot rust kom en dat Gert, Lars en ik weer even tijd met elkaar hebben. Daar kunnen we echt geen visite bij gebruiken, hoe graag ik jullie ook allemaal wil zien...heb geduld, we maken het later helemaal goed!

Mocht je bloemen of zo willen sturen, doe maar niet, het is voor mij niet goed en Gert is erg bang dat het stuifmeel zijn hooikoorts aanwakkert, waardoor hij weer uit mijn buurt moet blijven met zijn geproest.

Wordt vervolgd zodra ik wat weet,

liefs Annemarie