Lieve allemaal,
De afgelopen week is me erg zwaar gevallen. Veel zwaarder dan de eerste periode in het ziekenhuis. Ik had erg veel dips omdat ik gewoon thuis wilde zijn, de eerste 3 maanden was ik te veel aan het overleven om me daar bewust van te zijn. Deze opname kostte het me ook erg veel moeite om me ergens toe te zetten en zo waren er dus voor het eerst ook dagen dat ik niet of nauwelijks van dat bed af kwam.....
De lichtpuntjes waren vooral de kaarten, mailtjes, verrassingen ... van jullie kant, maar zelfs die leken minder te stralen. Dat lag niet aan jullie, maar aan het verwerkingsproces waar ik middenin zat/zit. Vooral omdat ik me meer en meer realiseerde dat ik er dus nog lang niet ben en dat gewoon nooit meer helemaal vanzelfsprekend zal zijn.
Het klinkt allemaal alsof ik toch nog een beetje loop te dippen. Het zal bij deze fase horen! Maar morgen mag ik gelukkig naar huis!
Liefs Annemarie
Lieve Annemarie,
BeantwoordenVerwijderenTja, het vermoeden was er al, want als jij niets laat horen dan weten wij hoe de vlag hangt. Maar wat heerlijk om te horen dat je weer naar huis mag. Probeer er hoe dan ook van te genieten, want wat is geweest is voorbij en je zit uiteindelijk in een stijgende lijn.
Liefs en doe ook de groeten aan Gert en Lars,
Joke
Geniet er weer van Annemarie!!!
BeantwoordenVerwijderenHier kan ik alleen maar op zeggen: Ik denk aan je.
BeantwoordenVerwijderenSterkte en probeer ervan te genieten dat je weer naar huis mag.
Liefs. Kus.
Fransje.