rustdag

Lieve allemaal,

Vandaag dus een dag zonder chemo, maar dat betekende helaas niet dat ik me kiplekker voelde. Ik had vanochtend al heel veel moeite met wakker worden en daarna bleef het ontbijt me zo'n beetje de hele dag dwarszitten. Misselijk dus! En om mezelf maar af te leiden ben ik maar weer met de kralen aan de slag gegaan. Hieronder zien jullie de resultaten.

Liefs AM

who's afraid of...

Lieve allemaal,

Ik wil nog even een paar dingen met jullie delen die ik vorige week nog heb gedaan en die mij heel veel energie opleverden.

Allereerst een wandeling door de tuinen van Trompenburg, dit leverde weer een foto van een insectenhotel op.

Later die week een bezoek aan fort Asperen, waar duidelijk de herfst al zijn intrede gedaan heeft. Nog even en dan moet alle kunst weer plaatsmaken voor de vleermuizen.

En ik ben een mini moestuin begonnen in het kader "gezond eten, kweek het zelf".


Maar dat was allemaal vorige week toen dacht ik nog dat ik moest zorgen om voldoende frisse lucht op te snuiven omdat het weleens even kon duren voor ik weer buiten zou komen. Nu loop ik de hele dag te flaneren door het ziekenhuis en probeer ik boven op het terras nog even wat zonnestralen mee te pikken.
De chemo krijg ik 's morgens en ik heb er gelukkig weinig last van. Morgen de laatste alweer! En de laatste lumbaalpunctie bleek opeens niet meer nodig te zijn. Zondag is rustdag, maandag bestralen en dinsdag de transplantatie. Maanden geleden dacht ik dat ik hier heel gestrest over zou zijn, nu voel ik me er boven alle verwachting heel rustig onder.
En nog rustiger werd ik van de kunstzinnige therapie waar ik vanmiddag eens een keer naar toe kon. Antroposofisch schilderen stond er op het program: Who's afraid of yellow, green and blue?

Liefs AM

 

Alweer een nieuw tijdelijk adres

Erasmus MC-Daniel den Hoed

Annemarie Meijers

Unit A2 kamer 6

Postbus 5201

3008AE Rotterdam

Je hebt er maandenlang naar uit gekeken...

Lieve allemaal,

Ik heb er maandenlang naar uitgekeken...maar er zit blijkbaar een eind aan de ratrace. Vandaag ben ik opgenomen voor het laatste officiële traject: 3 chemo's, 1 bestraling en een stamceltransplantatie. Als alles naar wens verloopt kom ik volgende week woensdag alweer naar huis. Raar idee hoor, dat er zoiets ingewikkelds met je lijf gebeurd en dat je dan gewoon naar huis mag. Ik heb nu ook een prinsessenkamer zonder "slot", geen quarantaine, ik mag gewoon de gang op, sterker nog ik mag zelfs naar buiten!
Voor het laatst opgenomen moeten jullie trouwens met een hele grote korrel zout nemen, want in het intensieve nazorgtraject kunnen er door onvoorziene omstandigheden nog allerlei onverwachte opnames plaatsvinden.
Vandaag is het een kwestie van een beetje aankeutelen en acclimatiseren. Weer even terugschakelen van behoorlijk actief naar passief. Straks nog even van alles regelen mbt het bed (bedverlenging, extra kussen en een laken) zodat ik enigszins verzekerd ben van een goede nachtrust. Nog een opname gesprek en een bezoekje van de dienstdoende dokter...
En daarna maar even een rondje gaan wandelen want van stilzitten knap ik niet echt op. Realiseer me gelijk dat ik ook nog achter een hometrainer aan moet. Kortom genoeg te doen hihi...

Liefs Annemarie

Instellingen

Lieve allemaal,

Ik heb iets aan de instellingen veranderd, de tijd staat nu goed zodat jullie niet meer het idee hoeven te hebben dat ik slaap tekort kom omdat ik midden in de nacht stukjes zit te schrijven. Ik slaap 's nachts gewoon!
Verder schijnt nu iedereen gewoon een reactie te kunnen plaatsen, dus probeer dat even dan weet ik of ik het goed gedaan heb...

Gister nog een gesprek met de dokter gehad. Alle onderzoeksresultaten zijn nog steeds goed en de voorwaarden om aan de stamceltransplantatie te beginnen zijn vrijwel optimaal. Volgende week woensdag ga ik aan dat traject beginnen en word ik dus weer opgenomen in de Daniel. Een week later mag ik waarschijnlijk alweer naar huis. Duimen dat dat lukt...
De eerste 3 maanden na de transplantatie zijn 3 maanden van intensieve poliklinische behandeling (3x per week naar het ziekenhuis) en afwachten welke kant het op zal gaan. Dit gaat gepaard met heel veel medicijnen, bijwerkingen en dips.

Na het ziekenhuisbezoek ben ik gister ook voor het eerst weer even naar school geweest en dat voelde erg goed. Dankjewel lieve collega's voor de warme ontvangst en jullie support. Ik heb helaas niet iedereen kunnen spreken en ben ook veel vergeten te zeggen en te vragen, maar ik hoop heel snel weer een keer langs te kunnen komen.

Liefs Annemarie

bloemen van mijn collega's:

Pff...lijk wel zwanger

Hihi
't Moet niet gekker worden! Iedereen die mij een beetje kent weet, dat ik eigenlijk nooit koffie drink. Laat ik nou vandaag de dag met een overheerlijke cappuccino, niet één maar gelijk twee voor het lekker, gestart zijn...wat chemo al niet doet met je slijmvliezen en spijsverteringsorganen! Dat je smaak verandert, soms zelfs helemaal verdwijnt, daar was ik wel voor gewaarschuwd, maar ik eet en drink soms voor mij toch wel erg vreemde dingen. Augurkjes en zilveruitjes (ik lijk wel zwanger), haring in het zuur (omdat verse niet mag), cola (tegen de misselijkheid), chips (veel)... En dan het tijdstip van dat vreemde consumeren: bvk 's nachts!
Verder haal ik voor oude favorieten zoals koekjes, snoep, gebak, nootjes gewoon mijn neus op. Chocola? Al een half jaar niet naar omgekeken!  Word je er slank van? Nou nee, want alle in de eerste maanden van ziek zijn verdwenen kilo's, zijn er wel weer bijgekomen. Maar dan op de verkeerde plaatsen natuurlijk zodat die geliefde spijkerbroek nog steeds niet past...
Zo zie je maar, naast grote problemen kan ik me ook alweer druk maken om futiliteiten.

Gister redelijk onverwacht weer een lumbaalpunctie gehad. Beroerd, moe, misselijk en slecht geslapen, maar nu lijkt het wel weer te gaan. En mogelijk was het de laatste, het kan nl zijn dat ivm de stamceltransplantatie de punctie van oktober niet meer hoeft. Zo heeft ook dat nadeel weer zijn voordeel!

Liefs Annemarie

Beslissing is genomen.

Lieve allemaal,

Vorige woensdag hebben Gert en ik een tweede gesprek gehad over stamceltransplantatie. Uiteraard hadden we zo'n beetje alles gelezen wat we aan informatie hadden meegekregen, maar de beslissing had ik eigenlijk nog niet genomen voor ik het gesprek inging. Dit lukte me gewoon niet. Verstandelijk kan ik goed beredeneren dat het de grootste kans op beter worden biedt, maar gevoelsmatig is het doodeng! Tijdens het gesprek met de dokter bleek echter dat alle onderzoeken en tests bijna niet gunstiger kunnen zijn dan hoe het er op dit moment voorstaat...dus heb ik getekend voor de stamceltransplantatie.

Daarna heb ik het maar even "weggezet" en zijn we vooral leuke dingen gaan doen. Vorige week al naar een biologische boerderij in Strijen geweest, waar we (zie Facebook) een prachtig boeket geplukt hebben, wat een week later nog staat! Nu naar de onderzeebootloods, voor de tweede keer naar zorgboerderij Buytenhof, Zierikzee voor een heerlijke pizza (het leven lijkt vooral om lekker en gezond eten te draaien) en tot slot naar de nieuwste film van Woody Allen... Kortom genoten!

Liefs AM