Vorige woensdag hebben Gert en ik een tweede gesprek gehad over stamceltransplantatie. Uiteraard hadden we zo'n beetje alles gelezen wat we aan informatie hadden meegekregen, maar de beslissing had ik eigenlijk nog niet genomen voor ik het gesprek inging. Dit lukte me gewoon niet. Verstandelijk kan ik goed beredeneren dat het de grootste kans op beter worden biedt, maar gevoelsmatig is het doodeng! Tijdens het gesprek met de dokter bleek echter dat alle onderzoeken en tests bijna niet gunstiger kunnen zijn dan hoe het er op dit moment voorstaat...dus heb ik getekend voor de stamceltransplantatie.
Daarna heb ik het maar even "weggezet" en zijn we vooral leuke dingen gaan doen. Vorige week al naar een biologische boerderij in Strijen geweest, waar we (zie Facebook) een prachtig boeket geplukt hebben, wat een week later nog staat! Nu naar de onderzeebootloods, voor de tweede keer naar zorgboerderij Buytenhof, Zierikzee voor een heerlijke pizza (het leven lijkt vooral om lekker en gezond eten te draaien) en tot slot naar de nieuwste film van Woody Allen... Kortom genoten!
Liefs AM
Lieve Annemarie,
BeantwoordenVerwijderenOndanks alles krijg je zo toch een soort van vakantiegevoel. Ga je gewoon door ondanks de moeheid of begint de energie weer op gang te komen.
Wat een geluk dat er een match is, maar wat een heftige beslissing hebben jullie moeten nemen. Nu is de kogel door de kerk en is het wachten op de oproep. Wachten maar weer! Sterkte.
Liefs Joke
Lieve Annemarie,
BeantwoordenVerwijderenWat een lastige keuze heb je moeten maken, en wat dapper dat je die nu wel gemaakt hebt. Ik ben er van overtuigd dat het de beste is!
Fijn dat je zo geniet van de fijne 'vrije' momentjes om je heen.
Sterkte!
Liefs Dorine