Happy New Life

Lieve allemaal,

Deze week realiseerde ik me opeens dat er iets gekanteld was, het duurde even voor het tot me doordrong, maar opeens had ik in de gaten "ik ben niet ziek meer, ik ben beter aan het worden!". Dat is een andere insteek, ik sta weer veel meer met twee benen in het leven. De rollercoaster is tot stilstand gekomen. Ik ben nu op een ongekozen reis, maar wel een reis waar ik meer en meer grip krijg. Ik mag en kan voorlopig nog niet aan het werk, da's heel jammer want ik mis het wel heel erg. Er kleeft echter ook een voordeel aan: geen werkstress. Ik kom tot rust en kan nadenken over hoe ik dit nieuwe leven zinvol en gezond ga invullen. Er borrelen veel plannen naar boven, lang (nog) niet allemaal uitvoerbaar, maar alleen al aan het bedenken beleef ik veel plezier. Via het blog zal ik jullie wel op de hoogte houden.

Het medische verhaal loopt parallel met wat ik hier boven beschreef en hoe ik me voel. Alleen omschrijft de arts het als: "niet de ziekte staat centraal, maar het transplantatieproces."
De lichte vorm van omgekeerde afstoting en het bloedbeeld laten een heel gunstig beeld zien, namelijk dat het in dit vroege stadium al heel duidelijk is dat de donorcellen de plek van mijn eigen beenmerg aan het innemen zijn. En dat is precies de bedoeling!
De lichte ontstekingen die door dit proces veroorzaakt werden zijn gelukkig weer aan het verdwijnen en dat betekent dat de prednison weer langzaam afgebouwd gaat worden. Dus dag bijwerkingen! Minpuntje, de vermoeidheid kan weer terugkomen. Maar dat ga ik opvangen door heel veel yoga te gaan doen.

Lieve groeten van een heel blij, tevreden en gelukkig mens.