maandag 29 september 2014

Een jaar na 1 oktober.

Hej allemaal,

A.s. woensdag is het precies een jaar geleden dat ik de stamceltransplantatie kreeg. Dat betekent de jaarlijkse evaluatie met scan en beenmergpunctie. Beide zijn vandaag gedaan en over ongeveer twee weken is de uitslag daarvan in zijn geheel binnen. Duimen dat de uitslag goed is, want hoe dan ook, het einde van het traject is nog lang niet in zicht. Het bloedbeeld was vandaag in ieder geval goed genoeg om verder te gaan met het afbouwen van de afstotingsmedicatie. Hopelijk levert dit niet al te veel bijwerkingen op.
Vanaf deze week officieel 2x 4 uur werken. De tijdsduur zal het probleem niet zijn, maar wel de druk dat er dingen (op bepaalde tijden) van me verwacht worden. Morgen ook weer naar de bedrijfsarts, ik ben benieuwd of die op verdere urenuitbreiding inzet.

Liefs AM

woensdag 10 september 2014

Fietsvakantie

Hej allemaal,

Ongeveer 2 maanden geleden spotte ik voor het eerst een berichtje over the Ride for the Roses. Het stond op het intranet van Bakker Barendrecht en omdat ik net die week besloten had de draad van mijn leven weer op te pakken vond ik deze Ride een heel mooi doel om naar toe te werken. Gert schreef ons in en we gingen flink in training door op de fiets de wijde prachtige (!) omgeving van Barendrecht te verkennen. Het duurde lang voordat we als team werden aangemeld bij de Ride en zodoende kon ik ook maar kort van tevoren mijn verhaal op de site zetten. Gelukkig lukte het nog net op tijd.
Een ander probleem doemde al eerder op: Wij hebben een auto zonder trekhaak en dus niet echt de mogelijkheid de fietsen achterop te vervoeren. Maar gelukkig hebben zowel Barendrecht als Goes een station, dus met de fiets de trein in moest geen probleem zijn... Behalve dus als de ns precies op 6 en 7 september aan het werk gaat bij Lage Zwaluwe. En fietsen mee in het vervangende busvervoer, daar begint de ns niet aan. Leuk plan, dan gaan we toch een heel weekend in Goes logeren, 5 en 8 september rijdt de ns wel gewoon! Zo gingen we op zoek naar een leuke overnachtingsplek en vonden we "Op 't hof Olmenstein" een leuke B&B met nieuwe appartementen in Abbekinderen vlakbij Goes.

 



Op 4 september bedachten we dat we nog niet geprobeerd hadden of de fietsen ook achterin de auto konden en dus werden de fietsen gedemonteerd en achter in de auto gepropt.

De bagage kon er ook nog bij en zo gingen we dus de volgende dag met de auto naar Abbekinderen. Het appartement was nog leuker dan op de site en het weer werkte na alle regen van de laatste tijd ook geweldig mee. Genieten dus! Zaterdag zochten we de Zeelandhallen vast op en dat was maar goed ook want in eerste instantie fietsten we frontaal de verkeerde kant op. Fantastisch richtinggevoel, gelukkig staat de echte Ride uitgepijld.
En toen brak de dag aan waar het om ging. Vroeg op, goed ontbijten en op naar de Zeelandhallen. En dan blijkt dat 11.500 mensen toch wel erg veel mensen zijn. Indrukwekkend veel!
Eer dat dat allemaal vertrokken is... dat duurt even. En als dan tijdens de ceremonie "The Rose" van Bette Midler wordt gezongen, dan blijven heel veel van die 11.500 paar ogen niet echt droog.  

                   
En dan eindelijk mogen we op weg, genieten van het Zeeuwse landschap, genieten van het leven, even vrij van alle zorgen en ondertussen fietsen we met zijn allen heel veel geld bij elkaar!           
Veel te snel komt de finish in zicht, nog even voorrang geven aan de mensen van de 100 km tocht en dan mogen we het terrein op om onze roos en herinneringsspeld in ontvangst te nemen. 

Moe en voldaan genieten we nog een nachtje en een ochtend van de gastvrijheid van B&B Hof Olmenstein en dan gaan we met een vakantiegevoel naar huis.  
        
Gelukkig waren de Bakker shirtjes opvallend genoeg om elkaar te vinden en een groepsfoto te maken. Organisatie van Ride for the Roses en Bakker Barendrecht bedankt voor deze mooie dag!

liefs Annemarie

maandag 1 september 2014

GEDULD

Hej allemaal,

Ik had gehoopt dat ik vandaag verder mocht met afbouwen van de anti-afstotinggsmedicatie, maar nee, dat gaat een stuk langzamer dan ik had bedacht en dat betekent dus ook dat het langer duurt voordat ik alle injecties tegen kinderziektes weer krijg. Maar het goede nieuws is dat ik ondertussen zelf voldoende weerstand heb opgebouwd dat ik me gewoon tussen de kinderen kan begeven. Het is in dit geval goed dat ik niet in de bible-belt woon en werk, maar op een school waar de kinderen gewoon gevaccineerd zijn, dat biedt namelijk ook nog eens bescherming.
Ook had ik gehoopt dat ik wat meer duidelijkheid zou krijgen over de herkomst van die vreselijke stijfheid en een voorspoedige oplossing daarvan. Ik fitness en fiets me suf, maar verbetering ho maar... Het enige antwoord daarop is dat het vermoedelijk de naweeën van de prednison zijn en dat dit heel lang kan duren. GEDULD dus, of zoals de fysiotherapeut het verwoord: heb respect voor je lichaam (het werkt hard genoeg voor je).
Het bloedbeeld was gelukkig weer prima in orde.  Ik hoef over 4 weken pas terug te komen, dan vindt ook de jaarlijkse evaluatie plaats. Dus behalve het gewone polibezoek wordt er ook een beenmergpunctie gedaan en een ct-scan gemaakt.

Liefs am