Hej allemaal,
Ik had gehoopt dat ik vandaag verder mocht met afbouwen van de anti-afstotinggsmedicatie, maar nee, dat gaat een stuk langzamer dan ik had bedacht en dat betekent dus ook dat het langer duurt voordat ik alle injecties tegen kinderziektes weer krijg. Maar het goede nieuws is dat ik ondertussen zelf voldoende weerstand heb opgebouwd dat ik me gewoon tussen de kinderen kan begeven. Het is in dit geval goed dat ik niet in de bible-belt woon en werk, maar op een school waar de kinderen gewoon gevaccineerd zijn, dat biedt namelijk ook nog eens bescherming.
Ook had ik gehoopt dat ik wat meer duidelijkheid zou krijgen over de herkomst van die vreselijke stijfheid en een voorspoedige oplossing daarvan. Ik fitness en fiets me suf, maar verbetering ho maar... Het enige antwoord daarop is dat het vermoedelijk de naweeën van de prednison zijn en dat dit heel lang kan duren. GEDULD dus, of zoals de fysiotherapeut het verwoord: heb respect voor je lichaam (het werkt hard genoeg voor je).
Het bloedbeeld was gelukkig weer prima in orde. Ik hoef over 4 weken pas terug te komen, dan vindt ook de jaarlijkse evaluatie plaats. Dus behalve het gewone polibezoek wordt er ook een beenmergpunctie gedaan en een ct-scan gemaakt.
Liefs am
Lieve Annemarie,
BeantwoordenVerwijderenEen conditie om zeep helpen gaat dus een stuk sneller.
Voorlopig word ik vrolijk van jouw blogberichten, mevrouw Ongeduld ;-)
Liefs Joke
Fijn dat je weer met kinderen mag omgaan! Weer een stap in de goede richting. En het gaat maar stap voor stap, maar hoeveel stappen heb je al gezet!? En geduld..........hoe herkenbaar!! We willen dat nu weer alles normaal is. En het wordt niet eens meer normaal. (wat is normaal?) .
BeantwoordenVerwijderen